Richard kon zich weer helemaal uitleven…..
Hij kon de slopershamer/beitel nog eens gebruiken. Dit terwijl we dachten dat het sloopwerk nu toch echt wel voorbij was. Dat zit zo: aan de voorkant van de smidse is een zogenaamde travalje, in Zeeland stravalje genoemd. Dit was van oorsprong een constructie waarin het (boeren)trekpaard vastgezet kon worden om te worden bekapt en beslagen door de hoefsmid. Eenmaal vastgezet in de travalje kon het paard er niet meer uit. In Zeeland werden dergelijke travaljes in de lengte aan de gevel van de smederij gebouwd. De travalje is waarschijnlijk Frans van oorsprong. Het woord ‘travalje’ is een verbastering van ‘travaille’ van het Franse werkwoord ‘travailler’ = arbeiden, werken: in feite dus een werkplaats(je). Er zijn niet zoveel travaljes meer, maar aan de Kerkring 5 staat er nog een. Deze hoefstal vormt samen met de achterliggende toegangsdeur van de smidse een kenmerkend ensemble. Honderden jaren van intensief gebruik hebben echter de conditie van het authentieke kozijn en toegangsdeur geen goed gedaan. Om het origineel te behouden moet er dus ingrijpend gerestaureerd worden. Uiteindelijk is gekozen voor de oplossing, waar uitvoerder Richard een begin maakt : (foto’s 1 tot en met 5) de hele deur en kozijn waar de deur in hangt eruit, evenals het losse metselwerk boven de deur en de prachtige, uitgesleten dorpel waarover vele generaties klanten de smidse binnenkwamen. Op foto 6 is te zien dat het kozijn wel enige reparatie behoeft. Wat nu verder: Victor en Tony restaureren het kozijn en de deur; alles wordt dan keurig op de goede hoogte weer ingezet; dorpel terug en de muur weer opgemetseld. Over een tijdje is het resultaat ongetwijfeld verbluffend……














MijnFrans zou zeggen: mij blijft ook niks bespaard…..
Nou, jullie af en toe ook niet….
Maar mooi gaat het worden, na tous le travail!
Heel veel liefs en wederom succes met alles en wederom: tot gauw!